Assalamualaikum semua.
Tibe-tibe rase macam nak bercerita pasal kawan.
best kan kalau kite ramai kawan?
bak kate orang biar ramai kawan tapi jangan ramai musuh.
Tapi saye?
saye memang tak pandai nak berkawan.
bah kan kalau nak bertegur sape tuh punye lah payah.
lain lah kalau saye rase kite memang dah rapat.
itu takde la nak segan sangat.
kenyataannye saye memang susah nak mulakan sesebuah persahabatan.
Tapi kalau dah rapat jangan cakap la.
tak perlu tanye macam mane perangai saye.
mana-mana yang rapat dengan saye je tahu macam mane perangai saye.
kalau saye depan mereka mesti mereka akan cakap mulut saye lah yang paling bising.
huhuhu.
itu lah saye.
Ade tak orang penah tegur perangai saye yang pendiam lagi pemalu ini.
ehem-ehem !
ade okeh.
"DIA" selalu tegur saye.
kalau saye depan kawan-kawan "DIA" mulut saye nie macam ade emas.
susah bebeno nak bercakap.
saye bukan sombong.
tapi SEGAN.
Kawan dengan sesiape je pun memang takde masalah.
tapi perlu bezakan yang mane baik buruk kawan itu.
kalau kite rase die salah, kite tegur.
jangan biarkan je.
sebab itu lah kite perlu kawan.
die bole beri teguran kalau kite betol or salah.
itu lah kawan.
Tapi teman yang sejati?
saye jujur yang saye tak ramai teman yang betol-betol sejati.
setakat seorang dua je kottt.
entah lah..
susah nak cakap pasal teman yang betol-betol sejati dengan kite.
teman time susah senang.
ade keh teman yang macam tuh?
mayb 1 dalam 1000.
sory lah korang. tetibe touching pulak rasenye. (T_T)
